Ouderschap is een uitdagende taak, zelfs onder de meest ideale omstandigheden. Voeg daar een diagnose aan toe, zoals ADHD (Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder) of andere gedragsproblemen, en de uitdagingen nemen toe. Toch hebben veel ouders deze weg voor je bewandeld en er is voldoende begeleiding beschikbaar om je te helpen bij het navigeren op deze reis.
Wat is ADHD
Laten we eerst ADHD begrijpen. Het is een op de hersenen gebaseerde medische aandoening die het functioneren van de aandacht en het activiteitenniveau van een kind schaadt, met symptomen die vaak beginnen vóór de leeftijd van 7 jaar. De aandoening kan van invloed zijn op de scholing, de vooruitzichten op werk en de relaties van een kind.
Neem bijvoorbeeld Ryan, een slimme 12-jarige met een voorliefde voor tekenen. Ondanks zijn potentieel namen zijn cijfers een duikvlucht. Zijn leraar meldde dat hij dagdroomde en zijn huiswerk niet op tijd inleverde. Hij had moeite om vrienden te houden en verloor vaak dingen. Deze problemen, hoewel schijnbaar gewoon, zijn veelbetekenende tekenen van ADHD.
ADHD is een medische aandoening die staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Een persoon met ADHD heeft verschillen in hersenontwikkeling en hersenactiviteit die van invloed zijn op aandacht, het vermogen om stil te zitten en zich te concentreren of te focussen, en zelfbeheersing. ADHD kan een kind op school, thuis en in vriendschappen treffen.
Hoe zeldzaam is ADHD
ADHD komt niet zelden voor. De American Academy of Pediatrics (AAP) meldt dat tot 11% van de kinderen in de VS een bepaald niveau van ADHD heeft(1). Het is belangrijk op te merken dat het hebben van ADHD of gedragsproblemen geen ramp betekent. Veel succesvolle mensen, zoals Simone Biles, de meest gedecoreerde Amerikaanse turnster, en ondernemer Richard Branson, hebben ondanks deze diagnoses gezegevierd(2)(3).
Wat veroorzaakt ADHD (en wat niet)
De exacte oorzaken van ADHD blijven enigszins ongrijpbaar, maar onderzoek heeft verschillende factoren blootgelegd die kunnen bijdragen aan deze aandoening. Er is inderdaad robuust bewijs dat een sterke genetische component voor ADHD suggereert. Een kind met een ouder of familielid met ADHD loopt een groter risico om de aandoening te ontwikkelen(9).
Naast genetica kunnen andere risicofactoren een rol spelen bij de ontwikkeling van ADHD. Kinderen die te vroeg geboren zijn of een laag geboortegewicht hebben, lijken bijvoorbeeld een grotere kans op ADHD te hebben(10). Bovendien kan blootstelling aan milieutoxines, zoals een hoog loodgehalte, of het gebruik van drugs, alcohol of tabak door de moeder tijdens de zwangerschap het risico verhogen(11).
Het is echter belangrijk om enkele misvattingen uit de weg te ruimen. ADHD wordt niet veroorzaakt door buitensporige uren voor schermen door te brengen, en het is ook niet het gevolg van gebrekkig ouderschap. Het is ook een mythe dat te veel suiker consumeren kan leiden tot ADHD(12). Deze misverstanden kunnen bijdragen aan het stigma en de misverstanden rond ADHD, waardoor het cruciaal is om dit onderwerp met feitelijke informatie te benaderen.
De impact op verschillende levensfasen
In schoolhebben kinderen met ADHD vaak moeite om gefocust te blijven, wat leidt tot lagere cijfers, gemiste opdrachten en moeilijkheden bij het maken van vrienden. Onoplettendheid kan ook leiden tot problemen bij het volgen van instructies, wat kan leiden tot onderpresteren(4).
Snel vooruit naar baan zoeken of het behouden van een baan, kunnen mensen met ADHD moeite hebben vanwege inconsistente prestaties, impulsiviteit en problemen met de organisatie. Dit kan ook leiden tot emotionele problemen zoals een laag zelfbeeld en depressie(5).
In relaties, ADHD kan voor misverstanden zorgen. Impulsiviteit kan leiden tot dingen zeggen zonder na te denken, vergeetachtigheid kan worden aangezien voor onzorgvuldigheid en moeite met luisteren kan overkomen als desinteresse(6).
Het is echter belangrijk om te onthouden dat elke wolk een zilveren randje heeft, en ADHD is daarop geen uitzondering.
Zijn er ook positieven?
ADHD kan ook positieve dingen brengen. Velen met de aandoening vertonen creativiteit, veerkracht en het vermogen om buiten de gebaande paden te denken(7). Branson, bijvoorbeeld, schrijft zijn ADHD toe aan zijn avontuurlijke geest en out-of-the-box zakelijk denken(3).
Strategieën voor succes
Voor ouders:
Als ouder kun je een cruciale rol spelen bij het vormgeven van de reis van je kind. Het Amerikaanse National Institute of Mental Health suggereert deze evidence-based strategieën(8):
- Gedragstraining voor ouders: Ouders leren vaardigheden om het gedrag van hun kind te sturen, zoals het stellen van duidelijke verwachtingen en consequenties.
- Klasmanagement: Leraren gebruiken complimenten, commentaarkaarten of symbolische systemen om positief gedrag aan te moedigen.
- Organisatie opleiding: Kinderen leren vaardigheden zoals het gebruik van een agenda, het opsplitsen van taken in kleinere stukjes en het gebruik van kleurgecodeerde mappen.
- Medicatie: Bepaalde medicijnen kunnen ADHD-symptomen bij kinderen helpen verminderen. Overleg altijd met een zorgverlener om de voordelen en risico's te bespreken.
In wat meer praktische termen zijn dit 10 dingen die ouders kunnen doen om hun kind met ADHD te ondersteunen of andere gedragsstoornissen:
- Stel routines in: Voorspelbare dagelijkse routines kunnen kinderen met ADHD helpen hun taken beter uit te voeren en gevoelens van chaos te verminderen.
- Gebruik duidelijke, beknopte communicatie: Eenvoudige, directe instructies kunnen veel effectiever zijn dan lange uitleg.
- Organiseer je huis: Creëer specifieke, consistente plaatsen voor de bezittingen van uw kind om ze te helpen georganiseerd te blijven.
- Moedig lichaamsbeweging aan: Regelmatige lichaamsbeweging kan helpen hyperactiviteit te verminderen en de focus te verbeteren(13).
- Gezond dieet: Een uitgebalanceerd dieet kan de algehele gezondheid en het welzijn ondersteunen, hoewel het ADHD niet direct geneest.
- Zorg voor voldoende slaap: Gebrek aan slaap kan ADHD-symptomen verergeren. Zorg voor consistente slaaproutines(14).
- Geef positieve feedback: Positieve bekrachtiging kan kinderen motiveren om goed gedrag te oefenen(15).
- Stel duidelijke verwachtingen en gevolgen vast: creëer structuur en grenzen om uw kind te helpen de gevolgen van zijn acties te begrijpen.
- Ondersteuning bij huiswerk: Verdeel taken in behapbare delen en bied ondersteuning waar nodig.
- Zoek professionele hulp: Gedragstherapie, psycho-educatie en in sommige gevallen medicatie kunnen nuttig zijn.
Voor mensen met ADHD:
En hier zijn enkele praktische dingen die mensen met ADHD kunnen doen om ermee om te gaan:
- Creëer structuur: Probeer een routine te volgen die het meeste uit uw productieve tijden haalt.
- Splits grote taken op: Grote taken kunnen overweldigend lijken. Verdeel ze in behapbare stukken.
- Gebruik hulpmiddelen om georganiseerd te blijven: Overweeg om kalenders, planners of digitale apps te gebruiken om verantwoordelijkheden bij te houden.
- Regelmatige lichaamsbeweging: Lichamelijke activiteit kan de symptomen van ADHD helpen beheersen(13).
- Mindfulness- en ontspanningstechnieken: Activiteiten zoals yoga, meditatie of diep ademhalen kunnen helpen de focus te verbeteren en impulsiviteit te verminderen(16).
- Gezonde voeding en slaap: Zorg voor een uitgebalanceerd dieet en zorg voor voldoende rust. Beide kunnen een impact hebben op je algehele stemming en energieniveau.
- Zoek ondersteuning: Aarzel niet om professionele hulp te zoeken. Therapeuten, coaches en steungroepen kunnen strategieën en aanmoediging bieden.
- Zweef naar sterke punten: Mensen met ADHD blinken vaak uit in creatieve en dynamische taken. Vind waar je goed in bent en gepassioneerd over bent, en streef ernaar.
- Zelfcompassie: Begrijp dat het oké is om slechte dagen te hebben. Wees lief voor jezelf.
- Advocaat voor jezelf: Kom meer te weten over uw toestand en wees niet bang om op school of op het werk om accommodatie te vragen.
Hoewel ADHD voor uitdagingen zorgt, kunnen mensen met ADHD met de juiste strategieën en ondersteuning succesvol door hun leven navigeren, waarbij ze hun unieke sterke punten en capaciteiten in hun voordeel benutten.
Laten we Ryan opnieuw bezoeken. Zijn ouders werkten samen met zijn leraar om een tokensysteem op te zetten voor goed gedrag en het voltooien van opdrachten. Thuis stellen ze duidelijke verwachtingen voor huiswerktijd. Zijn moeder schreef hem in voor een tekenles, waarbij hij zijn liefde voor tekenen omzette in een gestructureerde, lonende activiteit. Deze veranderingen veranderden Ryan niet van de ene op de andere dag, maar na verloop van tijd verbeterden zijn cijfers en begon hij vrienden te maken.
Jouw kind kan, net als Ryan, een bevredigend leven leiden met ADHD. Onthoud dat het er niet om gaat de diagnose uit te roeien, maar om je kind te leren ondanks de diagnose te gedijen.
Concluderend, omgaan met ADHD of andere gedragsproblemen is niet eenvoudig, maar gewapend met de juiste kennis en strategieën kunt u uw kind helpen potentiële struikelblokken om te zetten in springplanken.
_________________________________________
bronnen:
(1) AAP. (2020). “ADHD: Clinical Practice Guideline for the Diagnosis, Evaluation, and Treatment of Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder in Children and Adolescents.” Pediatrics.
(2) NBC News. (2016). “Olympic Gold Medalist Simone Biles Talks About Her ADHD”.
(3) Entrepreneur. (2018). “8 Successful People With ADHD”.
(4) DuPaul, G. J., & Stoner, G. (2014). “ADHD in the schools: Assessment and intervention strategies.” Guilford Publications.
(5) Barkley, R. A., & Fischer, M. (2010). “The unique contribution of emotional impulsiveness to impairment in major life activities in hyperactive children as adults.” Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry.
(6) Wymbs, B. T., Pelham, W. E., Molina, B. S., & Gnagy, E. M. (2008). “Mother and adolescent reports of interparental discord among families of adolescents with and without ADHD.” Journal of abnormal child psychology.
(7) White, H. A., & Shah, P. (2006). “Uninhibited imaginations: Creativity in adults with attention-deficit/hyperactivity disorder.” Personality and Individual Differences.
(8) NIMH. (2020). “Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD): The Basics.”
(9) Faraone SV, Perlis RH, Doyle AE, Smoller JW, Goralnick JJ, Holmgren MA, Sklar P. (2005) “Molecular genetics of attention-deficit/hyperactivity disorder.” Biological Psychiatry.
(10) Linnet KM, Wisborg K, Agerbo E, Secher NJ, Thomsen PH, Henriksen TB. (2006) “Gestational age, birth weight, and the risk of hyperkinetic disorder.” Archives of Disease in Childhood.
(11) Froehlich TE, Lanphear BP, Auinger P, Hornung R, Epstein JN, Braun J, Kahn RS. (2009) “Association of tobacco and lead exposures with attention-deficit/hyperactivity disorder.” Pediatrics.
(12) Wolraich ML, Lindgren SD, Stumbo PJ, Stegink LD, Appelbaum MI, Kiritsy MC. (1994) “Effects of diets high in sucrose or aspartame on the behavior and cognitive performance of children.” The New England Journal of Medicine.
(13) Gapin JI, Labban JD, Etnier JL. (2011) “The effects of physical activity on attention deficit hyperactivity disorder symptoms: the evidence.” Preventive Medicine.
(14) Cortese S, Faraone SV, Konofal E, Lecendreux M. (2009) “Sleep in children with attention-deficit/hyperactivity disorder: meta-analysis of subjective and objective studies.” Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry.
(15) Fabiano GA, Pelham WE, Coles EK, Gnagy EM, Chronis-Tuscano A, O’Connor BC. (2009) “A meta-analysis of behavioral treatments for attention-deficit/hyperactivity disorder.” Clinical Psychology Review.
(16) Mitchell JT, Zylowska L, Kollins SH. (2015) “Mindfulness meditation training for attention-deficit/hyperactivity disorder in adulthood: current empirical support, treatment overview, and future directions.” Cognitive and Behavioral Practice
